Sooooooo…………..

Dat is ff een hele tijd geleden!

We hebben natuurlijk naast het baby nieuws veel andere dingen te melden. Alleen zijn die dingen nog zo onzeker dat we ze niet melden. Het komt er heel kort op neer dat we aan het kijken zijn of we hier nog blijven ja of neen. Er zijn heel veel ‘ja’s’ en heel veel ‘neen’s’ en dat in combinatie met al het bezoek, het werk, de nieuwe kleine Danique…noem het maar…dat zorgt nog wel voor wat kopzorgen, stress en ongemakkelijke dagen.

Feit is dat we volgende week of iets kunnen bijstrepen of iets kunnen afstrepen, de zekerheid qua baan in Nederland aanwezig is bij de huidige werkgever, de kriebels er zijn om naar een ander land te gaan en de kriebels zijn om hier te blijven. Heel veel mogelijkheden…

Remco reist a.s. 10 oktober naar Nederland toe voor 7 dagen. Puur voor werk met twee dagen weekeinde erin. Dat wordt dus voor Jessica heel erg wennen maar ook wel lekker om even allebei de gedachten goed op een rijtje te zetten.

We hebben dus vanaf de geboorte alleen maar mensen om ons heen gehad. HEERLIJK maar ook moeilijk. Vanaf de dag dat we het ziekenhuis uit kwamen, zijn Pris en Mike hier voor een 10 dagen geweest, heerlijke tijd, pracht van een hulp in huis en met de kleine en een giga goede tijd gehad. Op de dag dat Pris en Mike naar Nederland vlogen kwamen de ouders van Jessica hier voor drie weken, ook HEERLIJK…maar we genieten ook nu van onze paar dagen voor het volgende bezoek van Remco zijn ouders.

Naast alle baby foto’s die op de site van Danique staan (www.danique.baby-site.nl) hebben we ook nog wel een enkele andere foto’s waar niet een baby op staat…hahaha!

Ben na een avondje bier op de bank…

En als je op de bank van de honden in slaap valt…dan liggen ze gewoon op je!

Pa en ma Tanke voor het hotel Atlantis, net open, nieuw kopstuk van Dubai..65.000 vissen, haaien, dolfijnen, hectares aan waterpretpark, onderwaterkamers…….noem het maar! Prachtig!

Moeders in ons zwembad

Vaders in ons zwembad

Casper goes Dubai!

Moeders aan het relakschen

YO! SUSHI! Prima ‘zaken’ diner!

De Koningin mag uitstappen

Zomerbries

‘Ei’ rapen bij de struisvogels

Ok, omdat het een lekker ding is, ook op deze site anders als op onze andere site een pica van ons Arabisch Prinsesje!!!

Even een kort bericht. We gaan van de week de hele blog weer helemaal bijwerken. Priscilla en Mike zijn net een hele dikke week hier geweest en zijn zaterdag weg gegaan. Pa en Ma Tanke zijn dezelfde nacht weer hier geland en we hebben de honden ook weer in huis genomen. Lekkere beestenboel dus!

Heerlijke week met Pris en Mike achter de rug……echt een heerlijke week; wat een heerlijk stel is dat toch met Chelsea. Niet geheel ontspannen natuurlijk in het begin maar dat was door hun behulpzaamheid gelijk weggenomen. Ze kwamen op de dag dat wij uit het ziekenhuis kwamen maar we hebben heerlijke dingen gedaan en eigenlijk niet stil gestaan bij alles. Begrijp dat dit een moment was dat we wellicht wel in Nederland wilden zijn met alle vertroetelingen van iederen (IEDEREEN ONWIJS BEDANKT VOOR DE REACTIES, KAARTJES, CADEAUS!!!!) en dan zijn je vrienden heel erg welkom in een eerste week. Lekker naar de Belgische Bierbar, lekker relaxen, leuke dingen gedaan, heel Dubai laten zien en we hebben ze lekker op pad gestuurd om de woestijn in te gaan met de 4X4 en de Big Bus Tour.

Zelf zijn we in het weekeinde naar Hatta en door Oman geweest met ze…prachtig! We kunnen oprecht zeggen dat we heerlijk hebben genoten van alle hulp die we de eerste dagen hebben gekregen en de vriendschap die uit Nederland kwam overvliegen!! Dit samen met de hulp voor ons van Ta en Ben maakt het nog steeds gewoon raar natuurlijk, maar wel een stuk makkelijker.

Ook weer pica’s op onze website van Danique! 

Vergeef het ons dat we nu niet heel erg uitgebreid alles vertellen en omschrijven; we zijn net thuis uit het ziekenhuis.

We hebben een site voor ons geluk opgesteld: www.danique.babysite.nl

Ook daar hebben we nog niet alles helemaal in orde maar vergeef ons; in plaats van uren achter een computer, doen we nu graag andere dingen.

Op de site zijn wel alle foto’s en filmpjes te vinden van de afgelopen 48 uur.

Over een week of wat, als alle rust in huize Tanke De Kok er weer is, dan komt alles goed.

Bier in een ziekenhuis? Bier in een Moslimland met het begin van Ramadan in een ziekenhuis? Ach…Remco en Ben als vader!

Hoe onbegrijpelijk het ook is dat China de Spelen heeft gekregen met hun schendingen van mensenrechten, de moorden in het Friesland van China Tibet en de smog in de lucht; de Olympische Spelen zijn begonnen en ook ons land doet mee.

Vanuit ons land zijn er een zestal deelnemers die meedoen met de Olympische Spelen waaronder de dochter van de heerser van Dubai, Shaikha Maitha, die kont schopt als veelvoudig kampioen Taekwondo en een goede kans maakt op een plak.

Renata en Ben zijn terug! Eindelijk konden we onze vrienden ophalen vanaf het vliegveld. Op weg naar het vliegveld een klapband dus we moesten ze met de Toyota Yaris van Jessica ophalen…alle personen opgevouwen, dozen en kinderwagen op schoot en naar hun huis gereden. Lekker bijgekletst en Ben junior voor het eerst in het echt gezien. Wat een scheet van een mannetje is dat zeg! En baby’s die lachen naar ons, kunnen natuurlijk weinig verkeerd doen. Gisteravond zijn ze hier geweest en heeft Ben junior lekker in onze box gelegen en in ons wippertje onderwijl dat we heerlijk Libanees hebben gegeten.

We hebben een tweede bedje erbij gekocht… We hebben een pracht van een bed die we de komende 5 jaar kunnen gebruiken maar de eerste paar maanden komt onze meid natuurlijk bij ons op de kamer te liggen. Dat grote bed kunnen we als we ons eigen bed draaien natuurlijk prima neerzetten maar dan moet de meid daar altijd slapen. Oplossing: de reiswieg van de kinderwagen in de slaapkamer maar dat vindt Remco zo armoedig om een kinderwagen op je kamer te zetten. Oplossing twee:

En zoals gezegd: voor de huiskamer hebben we een box gekocht. Boxen zoals in Nederland kennen ze hier nauwelijks en als ze te koop zijn, zijn ze honderden euro’s en dat gaat niet gebeuren voor een paar plankjes die door kinderhandjes in Vietnam in elkaar zijn gezet voor totale kosten 2 euro.

De afgelopen dagen is onze tuin ook aardig opgekleurd met de meest schetige kleine kleertjes die we nu aan het wassen zijn om alles klaar te hebben. Het is net alsof je de hele tijd poppenkleertjes aan het ophangen bent!

We zijn weer naar het ziekenhuis geweest en alles prima in orde. De verwachte datum is nog steeds 9 september. De kleine zit ietsie pietsie onder de curve van het gewicht wat het nu zou moeten zijn maar toch nog een prima 2298 gram. Volgens de arts ‘loop je dan een week achter’ maar meer dan ruim prima in orde. We hebben er ook voor gekozen om bij de nieuwe arts te blijven. Deze is wat jonger, moderner, vertelt ons heel veel meer en doet meer onderzoeken. Waar de andere, overigens prima en lieve arts, ons elke keer alleen maar wist te melden dat het goed ging, hebben we nu in twee afspraken met de andere arts heel veel geleerd. Ze komt van Malta, heeft in Zwitserland en Engeland gestudeerd en gewerkt. Prima arts! We hebben nu ook voor het eerst de verloskamer gezien en dat ziet er heel erg goed uit. Alles erop en eraan en de baby blijft ook (indien mogelijk) altijd in room liggen. Er is nu ook een dependance van ons ziekenhuis in onze wijk dus als de nood hoog is voor bepaalde dingen anders dan de daadwerkelijke bevalling, zitten we in 5 minuten binnen bij een arts. Prettig om te weten!

Onze ………..(en ja, het aantal puntjes kloppen)

Uitzicht van Jessica

Voor de rest lekker naar ons zin. Remco is een paar dagen vrij geweest en we hebben lekker met elkaar doorgebracht. We zijn op een gegeven moment naar Festival City geweest (grote mall) en daar hebben we voor het eerst gebruik gemaakt van de ‘valet shopping car parking’. Hylarisch! Je komt de supermarkt met een boodschappenwagen vol met boodschappen maar je bedenkt je dat je nog even naar de babywinkel wilt gaan een eindje verderop. Lopen met je karretje, dat doen we hier natuurlijk niet en ook niet eerst alles in de auto zetten. Dus je laat je karretje staan bij de uitgang van de supermarkt, krijgt een nummertje en je loopt weer weg. Je karretje wordt onderwijl opgehaald, een verdieping lager gebracht en neergezet in een gekoelde ruimt alwaar een desk staat met iemand erachter waar je je karretje weer kunt ophalen als je klaar bent met shoppen!

Zoals eerder gezegd een klapband gehad op de Explorer. Niet veel aan de hand anders dat de leasemaatschappij een service van lik m’n vestje geeft en Remco in staat is om morgen als het niet wordt opgelost de auto daar weer neerzet en bij een andere maatschappij een auto least. Niet dat we dat willen want de auto is perfect maar de maatschappij zuigt aan alle kanten.

We hebben nu ook seizoen 4 afgerond van de serie Lost! We hadden toen we weg gingen seizoen 1 op TV gekeken, seizoen 2 gekregen van Jess haar vriendinnen, hier seizoen 3 gekocht en we hebben hier seizoen 4 afgekeken op TV. In januari begint seizoen 5 weer en daar zijn we ons nu al op aan het verheugen…wat een rare, maar gave, serie!

Voor de rest genieten we van het weer hier, het is prima uit te houden! En we genieten ook van de foto’s van het weer hoe het van de week in Nederland was!

Hier nog een prachtig filmpje van onze twee viervoeters (hier klikken en geluid aanzetten)

En als laatste:

Priscilla, Mike en Chelsea komen waarschijnlijk deze kant op!!! Ze komen dan 28 augustus tot 6 september. Kunnen we lekker van alles weer gaan doen en we missen ze natuurlijk ook heel erg dus voor ons een heel leuk bericht!!! Mocht onze meid onderwijl geboren worden vallen ze natuurlijk helemaal met den neusch in den boter!

Het lijkt de hele tijd maar over honden te gaan hier, maar het is hier ook een beetje komkommertijd met net een hemelvaartsdag en heel veel mensen die op vakantie zijn….zoals pa Tanke dat altijd noemt: kwamkwammaartijd (over de tragnemon nog maar niet te spreken).

En ook voorop gesteld dat we het over de honden hebben; het is weer een aardig inpact in ons leven waar we de zorg over genomen hebben. Met heel veel plezier en we hebben geen van beiden het gevoel dat we dit niet hadden moeten doen; ze heeft ons uitgekozen en daar gaan wij een invulling aan geven, dat is onze taak. We gaan niet raar worden met allemaal Memien Holboog verhalen maar het past wel bij ons, bij ons leven en bij de dingen die we belangrijk vinden.      

Met ons gaat alles goed, alles wel, alles prima. Af en toe goed schoppen van onze offspring maar voor de rest alles onder controle. 

Met het Hollandsche klagen maar te beginnen; het is nu even niet zo prettig buiten. De temperatuur valt nog te overzien maar toen Remco net Frits ging uitlaten om 01H30 AM (‘s-nachts dus) met een kleine gok nog zo’n 36 graden (lekker dus!) was het vochtgehalte in de lucht niet normaal….alsof je onder de douche gaat staan.

Te maken met de komende twee dagen dat het nog erger gaat worden; storing boven zee, wind vanuit Oman, boven de bergen in Iran en Irak zijn stroringen onstaan…blablabla…jullie kennen het wel meer dan genoeg. De mensen woonachtig in Al Ain hebben het wel gehad en het geluk van de maand: regen! VEERTIG minuten regen! Temperatuur lekker naar beneden, kledder natte woonwijken…….maar goed, die lucht verdampt ook weer in een uur en dan zit je weer met de peren van alles dat onder de hete lucht blijft hangen en dan zit je met droog weer in bijna 100% luchtvochtigheid…vanavond was 80% hier.

We noemen het klagen, maar in alle eerlijkheid hebben we het pas twee dagen tot nu toe, in bijna een heel jaar, ECHT moeilijk gehad dat het niet te harden was…en dat hebben wij toch nog steeds liever als een winter met alle zooi, lente met alle zooi, zomer met alle zooi, 10 dagen lekker, herfst met alle zooi en dan weer de winter ingaan.

Jess heeft het wel wat moeilijker met alle dagen maar Remco probeert op zijn ‘mans’ toch heel goed te helpen met de was buiten, laat nagenoeg altijd de honden uit, maar Jess blijft gewoon af en toe een eiguwijsche Tanke; doorwerken totdat het niet meer gaat en warm hebben prima, dan maar heel de dag op onze zondag in de bikini in de airco zitten. Remco heeft nogal last met den zweet, gelukkig niet den stinkende zweet, maar een dag als vandaag van binnen naar buiten, naar auto, naar auto naar buiten, naar binnen naar winkel, en dat twee keer omdat Remco weer naar thuis moest rijden….twee t-shirts kleddernat op de rug. De waterleverancier doet ook goede zaken bij ons aan huis.   

We zijn gisteren weer naar ‘pufcursus’ geweest en dat was weer heel erg leerzaam. Heel veel dingen meegekregen en aan het einde van de cursus kregen we hier een thuisbevalling van een Nederlands stel te zien uit de jaren tachtig. Het is zo dat heel veel mensen hier in Dubai over spreken (over de film) en dat zelfs 5 stellen uit onze klas niet gekozen hebben om de film te zien, maar er is werkelijk niets raars of engs aan om te zien. Er wordt hier onder de expats bij de Dubai London Clinic over gesproken omdat deze film dus ook gewoon vanaf de jaren tachtig wordt getoond tijdens de cursus en heel veel mensen nu eenmaal in koffieclubjes lullen.

Goed, de vrouw is een grobbekuiken en den man loopt met baard en snor ook aardig achter op de mode voor de komende feestweek in Naaldwijk, maar we hebben het heel aandachtig bekeken en we kregen allebei een soort van traanmoment op het moment dat de baby naar buiten kwam. We vonden het allebei heel goed om te zien. Dat daarna de placenta vol in beeld kwam met het hele verhaal hoe en wat dat hoeft dan weer niet helemaal, maar kom op: het is de meest normale zaak van deze hele wereld en het is een pracht gegeven wat dadelijk allemaal gaat gebeuren.

Remco is lekker stoer aan het doen met grapjes dat als het te lang duurt lekker een Guinness gaat halen bij de Irish Village (wat naast het ziekenhuis ligt) en vanavond ook grapjes over Lena (de vrouw van Remco zijn zakenpartner Bas), die tegenover het ziekenhuis werkt, wel beurten kon overnemen met puffen…maar ook Remco doet zijn hele plicht met alles doorlezen, voorbereiden en zich helemaal klaar maken voor het prachtige prinsesje dat geboren gaat worden. En Remco gaat zijn meisje haar hele leven spuug en spuug verwennen; kijk naar de kamer die er al nu voor haar staat. Als die ‘vriendjes’ maar wegblijven voor haar 18de…hahaha!   

Met heel veel dank ook naar Leander en Lenn; wat zij naar ons hebben toegezonden heeft ons heel goed geholpen; we kennen het geheel wel aardig in het Engels maar het is heel erg prettig om gewoon een plan, notitiemogelijkheden, dagboek tijdens en na de bevalling, noem het maar, nuttige tips bij ons te hebben dat wij kunnen gebruiken en we kwamen ook nieuwe dingen tegen. Super om nu bij ons te hebben!

Ook hebben Jess haar ouders aangegeven om tijdens of direct na de bevalling hier drie weken te komen; en Remco zijn ouders ook in die, of na die periode, dat is ook een zorg minder want kraamhulp kennen we hier niet en zeker omdat ook zakelijk alles helemaal prioriteit heeft is het een enorme last minder en welkom gegeven: we delen onze kleine natuurlijk heel graag direct met haar Opa’s en Oma’s.

Mensen, gaat helemaal goed komen of zoals wij het zeggen: Inshallah!

Gelukkig komen Ta en Ben en hun pas geboren zoon Ben JR a.s. 7 augustus naar thuis terug. We gaan hun huis natuurlijk helemaal versieren, dat alles schoon is, dat er een auto voor de deur staat voor hun, dat iedereen weet dat ze gaan komen… en we zullen van hun ook heel veel hulp krijgen voor en tijdens de bevalling. Remco en Ben mogen in die dagen nog even genieten van wat sigaretten, goede sigaren en de alcoholische versnaperingen en dan is het na dat weekeinde ook helemaal afgelopen….voor Remco dan, want die heeft n.l. beloofd te stoppen met roken en pintjes, vier weken voordat onze kleine geboren gaat worden. Dat wordt dus afzien maar wel heel belangrijk. Roken natuurlijk voor de eigen gezondheid, maar je zal maar aan een goede Guinness zitten terwijl je vrouw de kamer inloopt en roept dat de vliezen zijn gebroken…dat gaat dus niet beuren!

Onbelangrijk nieuws: En even voor de mensen die van vliegtuigen meegenieten (wat Remco dus doet): de nieuw A380 is hier geland deze week voor Emirates!

Bas met Sandy

In haar element en natuurlijk op de bank….

Zonder bling bling geen dame in Dubai natuurlijk!

Zoo…we gaan wel nog een foto ophangen in de Spinney’s dat we een hond hebben gevonden maar ze is een schatje!

We zijn naar de dierenarts geweest, alle inentingen en medicijnen gehaald, laten chippen, paspoort, halsband, penning…..wij weer.

Ze heeft energie als de brandweer en is Frits en ons helemaal aan het ontdekken. Ze is ongeveer 15 maanden dus gewoon nog een flinke pup met het speelse gedrag dat erbij hoort.

We blijven erbij dat ze in een gezin heeft gewoond omdat we haar en nog niet zo lang over straat hebben zien zwerven (ongeveer drie weken) en omdat ze aardig goed luistert naar basiscommando’s. Frits vindt het nog niet helemaal alles en heeft nog af en toe grom-acties. Maar een minuut laten zijn ze weer samen aan het spelen en Remco heeft ze ook allebei al op de bank betrapt terwijl ze daar niet op mogen liggen!! Ze slaapt dus gewoon binnen en is ook gewoon binnen; die hitte is niet echt vriendelijk te noemen ondanks dat ze dat wel gewend is als stray dog.   

Morgen laten we haar helemaal wassen, borstelen en wat ondefinieerbare dingen uit haar vacht laten halen en dan kunnen we kijken wat we ermee willen….op straat zetten gaat in ieder geval niet gebeuren want dat kunnen we onszelf nooit vergeven plus dat het een voldongen feit is dat ze dan toch de hele tijd weer hier komt aanlopen. Maar het moet wel gaan met Frits, de allergie van ons en met de tijd en als ze samen alleen zijn als we aan het werk zijn….ze heeft wel het gevoel dat Frits haar grote broer is (ze zit ‘m echt te volgen en gaat ‘m dan na doen) en ze heeft Frits weer geleerd om in de tuin te piesen (door natuurlijk zelf eerst een drol te draaien en te piesen). We gaan maar aan de tuinman zeggen dat hij er een taak bij heeft! Ach, het is gewoon een drol en wij zijn natuurlijk weer veel te snel verliefd als ze blij is als je binnen komt of als je op de bank zit en ze komt met een natte neus om een aai vragen.

Eerst dus maar een ‘Lost and Found’ plaatsen bij de Spinney’s en vanaf dat moment maar weer verder kijken.   

Lekker in de tuin…

Als ze zo de eerste dag voor de deur ligt dan laat je haar niet buiten liggen…

Filmpje van de twee doerakken in de hal (hier klikken)

Filmpje 33 weken zwanger (hier klikken) en nu 34 weken zwanger. Wat pica’s van moeders:

Model in het zwembad

Moeders in St. Tropez bikini

Uit het werk

Moeders met de honden

Hoogzwanger, gigantische stress, elke week naar het ziekenhuis, bijna 50 graden, onzeker over onze toekomst en wat doen we….

Een zwerfhond in huis nemen. Nah, niet in huis, in de tuin. Morgen met haar naar de dierenarts toe. We hebben haar, Sandy heet ze nu (u snapt het, teefje, witte hond, zand, sand…….Sandy), al een aantal keren gezien de afgelopen weken in onze wijk en af een toe een bak water buiten gezet. We hebben gezien hoe ze vrachtwagens aan het ontwijken is, hoe de rare Duitsers van een paar huizen verder ook hun plicht deden met eten en drinken voor de deur zetten. Vanmiddag toen Jess naar binnen reed kwam ze aanlopen en tja….

Drinken gegeven, eten gegeven en een vreselijk lieve meid…is waarschijnlijk nog niet zo oud, luistert aardig goed dus we denken dat ze op straat is gezet maar wel al bij een gezin heeft gewoond. Ze ligt nu lekker in onze tuin en heeft heel veel aandacht en liefde gehad. Ze was heel erg onderdanig vanmiddag maar nu is ze bijna net zo eigenwijs als dat Frits is; we hoorden haar net blaffen alsof er 20 inbrekers in de tuin stonden…ze had een salamander ontdekt die ze aan het volgen was.

Maar goed, wat moeten we er mee… op straat zetten gaat ons verdriet kosten en is ook niet aan ons om dat te doen. Houden is een optie maar dan moet morgen de dierenarts aangeven dat ze geen chip heeft en ze moet natuurlijk een kleine schaar krijgen omdat we nu al weten dat Frits er de hele dag bovenop aan het kruipen is. Anders….we weten het niet. Ook dus morgen langs bij K9 friends om te vragen wat we kunnen doen maar we weten het antwoord al: terug op de straat zetten want wij hebben geen plek, en dat gaat ons heel veel moeite kosten.

Het is echt een scheet en een pracht van een hond, een Salaki maar dan wat mooier en ranker. Ze is heel erg schoon, geen gekke beesten in de oren, speels, luistert aardig, pracht van schone tanden, totaal niet schuuw op aanrakingen en de nodige onderzoeken die we hebben gedaan (vingers in de mond om de tanden te zien), is bang van de schildpadden, onderdanig als je haar er van langs geeft (met andere woorden: ze weet dus al dat ze hier in een hotel zit)….dus na een goed bad en inentingen gewoon een pracht van een beest om in huis te nemen….maar waar beginnen we aan.

Maar waar beginnen we aan is nu ook met heel veel andere dingen aan de orde, dus zo impulsief als dat we altijd al zijn geweest, heeft ons in problemen gebracht maar ook in VRESELIJK veel geluk en VRESELIJK veel avontuur; weinig mensen doen ons dit na en we houden voorlopig ook niet op. Ik denk dat we gewoon maar weer ons hart moeten volgen……..

Vanavond ook weer de tweede avond van onze pufcursus gehad met onze uiterst vriendelijke Dru, verloskundige. De papa’s werden deze avond helemaal in het zonnetje gezet, uiteraard om te zorgen dat ze zo dadelijk helemaal klaar zijn voor alles en de vrouwen helemaal gaan verwennen. Remco en de rest van de mannen naar een andere kamer; een vraag op een whitebord: ‘What should you do as a birth partner?’ Dat is makkelijk….meepuffen, oogcontact (Dru had die nog nooit gehoord in haar 8 jaar in Dubai en wou ons eigenlijk al door die opmerking naar de kroeg sturen omdat we zo lief waren), tas goed inpakken en op het laatste moment controleren, massage geven, speak person zijn om beslissingen te nemen, niet in paniek raken, birth plan blijven volgen, papierwinkel na de geboorte, iedereen bellen, helpen met de ademhaling…en wat ons mannen noemden: wij moeten het harde werk opknappen en jullie moeten persen! Gaat helemaal goedkomen en hoe we er ook een lolletje over maken, we zijn er heel serieus mee bezig en heel erg blij dat we bij de klinieken ook onze vragen beantwoord krijgen. Het is hier zo slecht nog niet, sterker, als je de juiste wegen bewandeld en de juiste cheques uitschrijft…….komt het meer dan perfect in orde!   

Een kwartier voordat we naar ‘pufcursus’ moesten…

Frits aan het zoeken bij de voordeur.

En daar lig je dan…

Filmpje van onze Sandy deze middag: hier klikken

Filmpje van onze Frits van de week in de zon: hier klikken Het bewijs dat er een steekje los bij ‘m zit; 47 graden officieel, als het al niet een goede 50 was (vanmiddag 54 graden gemeten), midden van de dag, iedereen zoekt de schaduw op en drinkt water alsof het een gratis Champagnebar is in St. Tropez, wat doet Frits…….

Zo twee weken niets op de blog; zo elke dag een bericht.

We hebben vanochtend iets gedaan wat we eigenlijk al veel eerder hadden moeten doen. We zijn naar K9 Dog Rescue gereden en hebben een donatie gedaan. We hebben voor een heel jaar een kennel gesponsord en we hebben voor een jaar een hond financieel geadopteerd. Een kennel is een heel groot hok waar ongeveer 4 a 5 honden in zitten en daarvan staan er dan weer een stuk of twintig in 1 ruimte.

Ontmoet ‘onze’ Peach!

Is het geen schatje? Peach is een Salaki, een dessert dog ook wel genoemd

We hadden vorig jaar Augustus al een bezoek gebracht aan K9 friends en Peach als pup gezien. Heel erg jammer om te zien dat ze er nog steeds zit. K9 friends doen heel veel goed werk hier in de Emiraten en leven alleen maar van donaties. Ze zorgen goed voor de honden en hopen natuurlijk dat de honden weer een nieuw baasje krijgen waar ze een goed leven tegemoet gaan en niet een leven achter tralies of erger…K9 friends zijn ook naarstig op zoek naar een nieuwe ruimte maar daar wordt door de regering hier nauwelijks aandacht aan geschonken; honden staan hier nu niet echt op de prioriteitenlijst van de geldverspillende lokale bevolking.

Lezers die de website willen zien: hier klikken

Lezers van onze blog die een donatie willen doen voor dit goede doel en een viervoeter willen helpen in zijn onnodige en ongewilde positie en zeker nu met de hitte; laat het ons weten via de mail van Remco of de mail van Jessica, zorgen wij dat de donatie op de goede plek komt! 

Er was eens een huisje heel ver van de stad…..

Dit is de eerste zin in van Remco’s mooiste kinderboeken (uit 1942). Het verhaal gaat over een huisje dat op een heuvel staat, een heuvel vol met appelbomen en grazende koeien. Langzaam door het boek heen komt de grote boze stad het landschap opslokken, totdat het huisje helemaal klem staat tussen de wolkenkrabbers. Gelukkig komt er een klein meisje langs die beslist om het huisje te verhuizen naar een mooie heuvel ver buiten de stad waar het huisje weer helemaal in zijn element is.

Elke vakantie in de Opel Kadett (met of zonder surfplank op het dak, Alpenkreuzer of Kip op de trekhaak, de eerste blauwe KS-50-YJ of de laatste blauwe XX-23-ZH) zat Remco in het, vaak Franse landschap, een mooie heuvel uit te zoeken waar hij het huisje zou willen plaatsen…heel de dag dagdromen en elke keer een heuvel voor het huisje uitzoeken.

Maar goed; Remco moest hier opeens aan denken toen hij een filmpje maakte van ons huis van buiten en binnen, hoe het er nu uitziet. We hebben onze oude (gewonnen bij Radio 538) filmcamera laten repareren en kijken of deze afdoende kan werken om dadelijk de eerste geboortefilmpjes te maken. De eerdere filmpjes waren gemaakt met onze fotocamera. En de techniek heeft niet echt stil gestaan de afgelopen 5 jaar dus we zijn bang dat we een goed excuus hebben om een mooie digitale videocamera te kopen!

Hier dus het filmpje van ons huis en tuin! (hier klikken) (en niet op de rotzooi letten, schoonmaakster komt morgen het huis weer helemaal spik en span maken!)